Szkoły językowe

Równocześnie dzieciom tym poświęcałam więcej uwagi podczas zajęć dydaktycznych, obniżałam wymagania. Przyznam, że czasami było to bardzo trudne, ale po pewnym czasie niektóre z dzieci zaczęły odnosić sukcesy. Najwięcej zamieszania podczas lekcji sprawiał uczeń (jedynak) niedojrzały społecznie. Bardzo długo potrzebował nieustannie pomocy w zakresie przygotowania właściwych przyborów do zajęć, ustawienia w pary, pakowania tornistra, ubierania się, utrzymaniu porządku na ławce itp.

W tym celu, na początku września, przeprowadziłam wstępną diagnozę rozwoju ucznia. Wykorzystałam w tym celu propozycje ćwiczeń, które można znaleźć w książce pani Jadwigi Hanisz i Elżbiety Grzogorzewskiej „Ocena opisowa i sprawdzian osiągnięć ucznia”. Diagnozę uzupełniam na bieżąco własnymi spostrzeżeniami. W grupie 21 uczniów mam – pod względem możliwości wystąpienia ewentualnych trudności w nauce i wychowaniu – następujące dzieci: - sześciu uczniów z wada wymowy; - jednego ucznia z niedojrzałością społeczną; - dwóch uczniów o nadmiernej pobudliwości; - pięciu uczniów z pewnymi deficytami rozwoju umysłowego.

Okazało się, że ten zamknięty w sobie chłopiec ładnie śpiewa, ma dźwięczny głos i prawidłowo wymawia poszczególne głoski. Po udanym występie dzieci spontanicznie biły brawo i... lody zostały przełamane. Nawiązałam kontakt. Pozwalałam oglądać moje przybory, pisać do woli na tablicy (w czasie przerw) i towarzyszyć sobie w przygotowaniu pomocy do lekcji. I tak powoli, krok za krokiem, Szkoły językowe zmieniało się na korzyść. teamspeak Grubaska wnuka majestatycznie stwierdza kolorowe wierszyki.